جزییات تازه از حادثه مرگبار پیست آزادی

 تیتر حادثه در حاشیه پیست آزادی لاستیک‌های تریلی کار گذاشته شده است در حالی که باید به لاستیک سواری تبدیل شوند. استاندارد روز جهان این است که ابتدا نیوجرسی قرار گیرد، بعد ۳ ردیف لاستیک سواری بگذارند و بعد از آن هم تشک ضربه گیر قرار دهند اما در پیست آزادی فقط گاردریل گذاشتند و هیچ خبری از رعایت ایمنی کامل نبود.وضعیت پیست آزادی به مراتب برای موتورسواران کشنده‌تر است

وی افزود: وضعیت پیست آزادی به مراتب برای موتورسواران کشنده‌تر است و اگر تا به امروز اتفاق بدی رخ نداده واقعا خدا رحم کرده است. در زمان ریاست حمیدرضا مهرعلی بر فدراسیون، هزینه میلیاردی صورت گرفت و پیست با روکش SMA که یک روکش پلیمری و مخصوص پیست است آسفالت شد که من هم جزو تیم ناظر پیست بودم. برای اولین‌بار نیز در آن زمان تشک‌های ضربه‌گیر بر روی گاردریل‌ها نصب شد که یکی از آن‌ها ۵۰ متری خط استارت بود که این اتفاق تلخ در همان نقطه رخ داد و قطعا اگر این تشک‌ها در این نقطه نصب بود شدت برخورد بسیار کم‌تر می‌شد. سال ۹۴ این تشک‌ها نصب شد و ما بعدها خیلی تلاش کردیم که آن را برندارند اما نمی‌دانم به چه دلیلی این تشک‌ها از روی گاردریل‌ها برداشته شد.این کارشناس با بیان اینکه می‌شد با حداقل هزینه پیست را ایمن کرد، گفت: با هزینه‌ای حدود ۵۰۰ میلیون تومان می‌شد ۱۰۰ متر تشک ضربه‌گیر در نقاط خطرناک پیست از جمله خط استارت یا ۴۰۰ متر نهایی و… نصب کرد تا جلوی این اتفاق تلخ که منجر به کشته شدن یک عکاس شد را گرفت. باید پاسخ بدهند چرا توجهی به ایمنی حداقلی پیست نکردند.

زارع خاطرنشان کرد: تشک ضربه‌گیر از ضخامت ۴۰ سانتی‌متری برخوردار است و در داخل آن لوله‌های پلاستیکی قرار دارد که نصب آن‌ها بر روی گاردریل می‌تواند تا ۸۰ کیلومتر بر ساعت سرعت اتومبیل را مهار کند و جلوی شدت ضربه را بگیرد. این تشک‌ها توسط بنده طراحی و ساخته و نصب شد اما در دوره‌های قبلی این تشک‌ها برچیده شدند. اگر در این چند سال حداقل با اندکی هزینه روی گاردریل تشک ضربه گیر نصب می‌کردند قطعا شدت ضربه تا این حد نبود و گاردریل به این صورت متلاشی نمی‌شد و خودرو با این شدت به عکاس برخورد نمی‌کرد.
یک قهرمان شاخص بدون حضور در دور تعیین خط در مسابقه شرکت کرد

زارع در ادامه به یک موضوع که در قوانین بین‌المللی تخلف است، اشاره کرد و مدعی شد: یکی از قهرمانان شاخص اتومبیلرانی ایران که بارها صاحب عناوین قهرمانی شده، بدون حضور در دور تعیین خط در این مسابقه حاضر شد و برخورد ماشین او با ماشین راننده حادثه‌ساز باعث شد که خودرو به سمت چپ منحرف شود و به گاردریل برخورد کند.

وی در توضیح ادعای خود گفت: همیشه و بر اساس قانون‌بین‌المللی باید دور تعیین خط برگزار شود تا نحوه قرار گرفتن ماشین‌ها در خط استارت روز مسابقه مشخص شود. دور تعیین خط بر اساس “قانون ۱۰۷”(تنها نفراتی در مسابقات اصلی شرکت داده خواهند شد که در دور تعیین خط بتوانند زمانی زیر ۱۰۷ درصد نفر اول دور تعیین خط را کسب کنند) است و اگر کسی خارج از این تایم باشد نمی‌تواند در مسابقه شرکت کند. هر خودرویی که زمان کم‌تری را ثبت کند در خط استارت جلوتر قرار می‌گیرد. برای این مسابقه نیز روز قبل از آن دور تعیین خط انجام شد اما یک راننده شاخص همچون سال‌های اخیر در این دور تعیین خط حضور نداشت. طبق قوانین بین‌المللی رایج در اتومبیلرانی او نباید در مسابقه شرکت می‌کرد اما شرکت کرد و به عنوان خودروی آخر در خط استارت قرار گرفت. او طبق عادت و با توجه به تبحری که دارد با وجودی که انتهای ماشین‌های دیگر قرار می‌گیرد از همان شروع مسابقه با سرعت زیاد از سایرین جلو می‌زند و معمولا قهرمان می‌شود.

راننده‌هایی که در انتهای خط قرار می‌گیرند معمولا کم‌تجربه‌تر هستند